Stefan Gierlotka
Indonezja, należąca do Archipelagu Malajskiego, jest największym krajem wyspiarskim na świecie. Z ponad trzynastu tysięcy przynależnych wysp, około 6 tys. z nich jest zamieszkanych przez ponad 260 milionów ludzi, w której muzułmanie stanowią 87% populacji. Stolicę Dżakartę zamieszkuje 32 mln mieszkańców. Obszar Indonezji zaliczany jest do regionu sejsmicznego, zwanego Pacyficznym Pierścieniem Ognia. Na wyspach znajduje się około 100 aktywnych wulkanów. Najsłynniejszym wulkanem Indonezji jest Krakatau, który wybuchł z ogromną siłą w 1883 roku. W wyniku wybuchu Krakatau i powstałego tsunami zginęło ponad 36 000 ludzi. Na wschodniej Jawie najniebezpieczniejsze wulkany to Kelud, Bromo, położony wewnątrz wielkiej kaldery Tengger o średnicy 16 km oraz Semeru o wysokości 3676 m. Indonezja jest też często nękana przez trzęsienia ziemi i tsunami.
Architektura indonezyjska to przede wszystkim obiekty sakralne pochodzące z IX–XI wieku i związane z tamtejszymi religiami. Typową budowlą hinduistyczną jest stupa i jej dzwonowata kopuła. Wszystkie budowle hinduskie były orientowane wzdłuż osi wschód-zachód. Najsłynniejszą buddyjską świątynią na Jawie i największą na świecie jest Borobudur, wzniesiona w IX wieku i poświęcona Śiwie. Piramidalna konstrukcja świątyni ma budowę tarasową. Bok najniższego tarasu ma 111 metrów długości, całość jest 35 m wysoka. Na czworobocznych tarasach znajdują się reliefy przedstawiające sceny z życia Buddy. Drugi zespół hinduistycznych świątyń na Jawie to Prambanan. Zbudowany w IX wieku był poświęcony hinduistycznej trójcy bogów: Brahmie, Wisznu i Śiwie. Obie budowle zostały zbudowane z obrobionych bloków andezytowych i idealnie do siebie dopasowanych. Warstwy kamiennych bloków nie były spojone zaprawą, lecz stabilizował je ich własny ciężar. Obrobione bloki układano bez zaprawy, łącząc ze sobą na tzw. pióro i wpust.
Większość dobrze zachowanych budowli w Indonezji jest wykonana z kamienia andezytowego, tufitu lub trachitu. W budowlach z późniejszego okresu np. na Bali, stosowano zaprawę sporządzoną z wapna zaprawianego sokiem z winorośli i cukru palmowego. Dachy kryto strzechą, wykorzystując suszone liście z palmy kokosowej.
Jedną z ciekawostek przyrodniczych na Małych Wyspach Sundajskich (Flores, Rinca, Komodo) jest żyjący tam endemiczny gatunek największej jaszczurki, waran z Komodo. Szeroka szczęka warana uzbrojona jest w 60 zębów, a jego długość dochodzi do 3,5 m. Masa ciała do 90 kg. Warany polują z zasadzki, zakradając się od tyłu do upatrzonej zdobyczy. W ślinie warana żyje wiele różnych bakterii, rozwijających się dzięki resztkom mięsa pozostającym między zębami. Bakterie te przy ukąszeniu dostają się do krwi zaatakowanego zwierzęcia, powodując infekcję prowadzącą do śmierci ofiary. W wodach zatok przy tych wyspach żyje dużo jadowitych węży morskich. Ich biało-czarne ubarwienie pozwala się maskować na tle rafy koralowej.
Gospodarka Indonezji jest najbardziej rozwinięta w rejonie Azji Południowo-Wschodniej. Ze względu na wysoki poziom wzrostu gospodarczego Indonezja zaliczana jest do grupy azjatyckich tygrysów. Indonezja posiada duże zasoby złóż mineralnych, stąd dobrze rozwinięty jest przemysł wydobywczy. Do głównych surowców wydobywczych kraju należą: ropa naftowa, węgiel, rudy cyny, miedzi, niklu, boksytu oraz złoto. Wydobycie kopalin prowadzą koncerny głównie na Sumatrze, Borneo i Jawie.
Energię elektryczną w Indonezji wytwarza się w 83% w elektrowniach cieplnych. Większość tych elektrowni opalana jest węglem. Energia pozyskiwana z geotermii stanowi około 5% krajowej produkcji. Pozostała energia elektryczna wytwarzana jest w elektrowniach wodnych. Plemiona zamieszkujące małe wyspy należące do Archipelagu Malajskiego posiadają indywidualne spalinowe źródło energii.
Stefan Gierlotka
Polski Komitet Bezpieczeństwa w Elektryce SEP
