Pokaż menu

Firmy z okładek

Multiprojekt  FESTONapędy i Sterowanie

Reklama

Współpraca

Szkoła enkoderów firmy LeineLinde. Cz. 7. Elektronika – montaż enkodera



Kontynuując cykl „Szkoła enkoderów”, mamy przyjemność zaprezentować Państwu informacje na temat montażu enkoderów firmy LeineLinde.

Enkodery z własnym łożyskowaniem dzielimy na dwa rodzaje: enkodery z normalnym wystającym wałkiem i enkodery z tuleją (otwór na wałek). Wewnątrz mogą one być zbudowane zupełnie podobnie, natomiast główna różnica polega na ich montażu. Enkodery z wałkiem są zakładane na swego rodzaju kołnierz, a wałek zostaje połączony z wałkiem silnika (np. za pomocą sprzęgła). W przypadku enkoderów z otworem montujemy je bezpośrednio na wałku silnika, a obudowa jest trwale połączona z otoczeniem.





Jeżeli montujemy enkoder z wałkiem do wałka silnika, to wymagane jest elastyczne (giętkie) połączenie, ponieważ dopasowanie urządzeń nigdy nie jest idealne – nawet gdyby tak było, to i tak musielibyśmy wtedy używać elastycznego sprzęgła. Łożyska enkodera są osiowo naprężone, więc nie ma luzu osiowego ani promieniowego. Natomiast wałek silnika posiada pewien luz, co daje mu swobodę ruchu. Tak więc przy absolutnie sztywnym sprzęgle rotor silnika byłby zawieszony na enkoderze, a ten nie został skonstruowany dla takiego obciążenia. Sprzęgło musi wyrównywać następujące różnice między wałkiem napędu i wałkiem impulsatora:
  • osiowe błędy montażowe, osiowy luz i przesunięcia osiowe;
  • promieniowe błędy montażowe, promieniowy luz i promieniowe przesunięcia;
  • odchyłki kątowe między wałkami.

Wyrównanie osiowe można wykonać często w prosty sposób, od razu podczas montażu. Problemy, które się ewentualnie tutaj pojawiają, powstają dlatego, że wałki napędzające często wykazują luz osiowy i poruszają się pod wpływem obciążenia zewnętrznego i rozszerzalności cieplnej. W dużych silnikach takie ruchy mogą wynosić kilka milimetrów. Sprzęgło musi umożliwiać takie ruchy. Sprzęgieł bez luzu używa się najwyżej do 0,3 mm luzu. W przypadkach ekstremalnych trzeba używać sprzęgła z wieloklinem.

Wyrównanie promieniowe jest często trudniejsze do przeprowadzenia, a występujące różnice są trudne do skompensowania przez sprzęgło. Poza tym sprzęgło jest obciążane podczas każdego obrotu wałka, a to oznacza, że ilość cykli szybko rośnie i może prowadzić do złamań lub uszkodzeń zmęczeniowych w elementach sprężystych. Przy dużych odchyłkach promieniowych sprzęgło musi być długie, ponieważ wtedy może przyjmować na siebie praktycznie dwa przeciwległe odchylenia kątowe. Prawidłowo dobrane sprzęgło wydłuża żywotność enkodera.

Tuleja enkodera z otworem jest na sztywno połączona z wałkiem silnika. Odchylenia kompensowane są poprzez elastyczne zawieszenie obudowy enkodera. Takie zawieszenie zapobiega rotacji enkodera i zapewnia elastyczność połączenia. Jedną z używanych metod jest zastosowanie wspornika reakcyjnego z przegubami kulowymi na obydwu końcach. Daje on sporą swobodę osiową, jest krótki i łatwy w montażu. Bardzo ważne jest dobre centrowanie wałka adaptera (odchyłka ruchu obrotowego poniżej 0,1 mm) i możliwie duży kąt dla punktu zawieszenia wspornika. Jeżeli centrowanie nie jest prawidłowe, to zwiększa się obciążenie łożyska enkodera. Ruch osiowy również powoduje wykrzywienie impulsatora, ale przy zwykłym położeniu wspornika jest ono o wiele mniejsze niż ruch promieniowy. Jeżeli instalacje są prostsze, to można wspornik z powodzeniem zastąpić przy pomocy sprężystego drutu.

Serdecznie zapraszamy Państwa do zapoznania się ze szczegółową ofertą firmy TERM, która znajduje się pod adresem www.term.pl.


TERM Tomasz Sobczak
ul. Opolska 22/8
41-500 Chorzów
tel. 32 249 85 99
fax 32 249 92 89
e-mail: info@term.pl
www.term.pl



 

Reklama